Birgün Cüneyd-i Bağdadi hazretleri bir deniz kenarında gezerken bir gayrimüslim, yanına bol miktarda yem almış, denizdeki balıklara yem atıyormuş. Aralarında şöyle bir konuşma geçmiş:

  • Ne yapıyorsun böyle?
  • Sevap kazanmak için balıklara yem atıyorum.
  • Senin sevap kazanman için, evvela iman etmen lazım. Sen Müslüman değilsin ki, hangi sevaptan bahsediyorsun?
  • Peki benim bu balıklara yem verdiğimi o bahsettiğin Allah görüyor mu?
  • O’nun bilmediği, O’nun görmediği bir şey yoktur ki…
  • Bu da bana yeter.

Aradan 3-5 sene geçmiş, Cüneyd-i Bağdadi hazretleri hacca gitmiş, tavaf ederken bakmış, deniz kenarında balıklara yem atan o kişi de tavaf ediyor. Cüneyd-i Bağdadi hazretleri sormuş:

  • Burada senin ne işin var?
  • O beni gördü.
  • Nasıl gördü?
  • Sen gittikten sonra içimde bir nur parladı, baktım, balıkların hepsi Kelime-i şehadet getiriyor. Ağaçlara baktım, Kelime-i şehadet getiriyor, ben de Kelime-i şehadet getirmeğe başladım. Senin Rabbin beni gördü, O gördüğü için de buraya geldim. Sana bir nasihat vereceğim:

İyilik yap denize at, balık görmezse Hâlık görüyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir